Parkinson hastalığı temel olarak ağızdan alınana ilaçlarla tedavi edilir. Bu yöntem başarısız olduğunda cerrahi tedavi düşünülebilir.
Tedavinin temel amacı beyindeki dopamin-asetil kolin dengesini yeniden sağlamaktır.
Parkinson hastalığının en çok bilinen ilacı "levodopa" veya "L-dopa"dır. Bu madde beynin dopamin yapabilmesi için gerekli olan bir kimyasaldır.
Beyinde dopamin benzeri işlev gören ilaçlar da Parkinson hastalığı tedavisinde kullanılır. Bunlar arasında bromokriptin, lisurid, pergolin sayılabilir.
Dopamin yetersizliğine bağlı semptomların iyileştirilmesinde, asetilkolin etkisini azaltan ilaçlar da kullanılabilir.
İlaç tedavisi başlangıçta genellikle çok başarılıdır. Ancak zaman içinde ilaçların dozlarının değiştirilmesi ve hatta farklı ilaç kombinasyonlarının kullanılması en etkin sonuçların alınabilmesi için gerekli olabilir.
Parkinson ilaçlarının bazı yan etkileri vardır. Bunlar arasında bulantı, ağız kuruluğu, görme bulanıklığı yer alır.
Hasta ilaçları aldıktan bir süre sonra bradikinezi ortaya çıkabilir. Bu hareketler genellikle ağzı ve kolları etkileyen kontrolsüz hareketlerdir.
On-off fenomeni: ilaç tedavisine veya hastalığın ilerleyişine bağlı olarak tüm hareketlerini yapabilen bir hastanın aniden hareket edemez hale gelmesi, veya tam tersi bir durumun ortaya çıkması on-off fenomeni olarak adlandırılır. Parkinson hastalığında görülebilen bir durumdur.
Fizik tedavi hastanın ince hareket becerilerini, yürüme kabiliyetini ve vücut duruşunu iyileştirebilir.
Doktorun, hastanın belirtilerindeki değişme ve tedaviye bağlı yan etkilerden haberdar edilmesi büyük önem taşır. Bunun için bir not defterine her gün ilaçların alındığı saat, varsa yan etki ve belirtilerdeki değişikliklerin kaydedilmesi, doktorun hastaya göre tedavi planlayarak, tedavinin kişiselleştirmesine yardımcı olabilir.
İlaçları ve kullanılan dozları hastanın doktoru ile konuşmadan değiştirmemek gerekir.
Parkinson hastalığı, tedavi olanakları olan bir hastalıktır ve bu tedaviler genellikle başarılı olmaktadır.
Tedavinin başarısı, çoğunlukla hasta ve doktoru arasında açık bir iletişim kurulmasına bağlıdır.
"Pallidotomi" bazı durumlarda parkinson hastalığı tedavisinde kullanılan cerrahi tedavinin adıdır.
Cerrahi ile tremor (titreme), rijidite ve diskinezi iyileştirilebilir ancak donma ve düşmelerde daha sınırlı bir iyileşme sağlar.
70 yaşın altında, başka bir hastalığı olmayan hastalar için cerrahi uygun olabilir. Demansı olan hastalar, cerrahi için uygun değildirler.
Cerrahi işlem "stereotaksi" denilen bir işlem ile gerçekleştirilir. Bu işlem için hastanın genel anestezi alması gerekmez. Lokal anestezi ile bilgisayar destekli görüntüleme yöntemlerinden elde edilen bilgilerin ışığında, beynin içinde özel bir bölgeye bir iğne yardımı ile ulaşılır. Bunun için sadece kafatasında iğnenin geçebileceği bir delik açmak yeterlidir.
Cerrahinin riskleri lokal anesteziye bağlı alerjik reaksiyon, enfeksiyon (menenjit, apse), kanama. Bu riskler tüm cerrahi operasyonlar için geçerli risklerdir ve nadir olarak görülebilirler.
Kaynaklar:
http://www.nlm.nih.gov/medlineplus/tutorials/ pallidotomy/ns189102.html
http://www.nlm.nih.gov/medlineplus/tutorials/ parkinsonsdisease/nr039101.html
